Is er nog gerechtigheid? vroeg hij. We zaten in een glazen ruimte, zichtbaar voor de bewakers die in een ruimte niet ver hier vandaan zitten. in de rechterzak van mijn fleece vest heb ik een pieper, in de linkerzak een telefoon. Op beide hoef ik maar op één knop te drukken en ergens gaat er een alarm over. In al die jaren dat ik hier kom heb ik noch het een noch het ander hoeven te gebruiken.
De man die de opmerking plaatste zit rechts naast me en ik hoor de wanhoop in zijn stem. Zijn zaak is berecht en dit betekent jaren zitten en ik denk na over zijn vraag. En ook over het antwoord dat ik zal geven. Deze gespreksgroep is geen bijbelstudiegroep al mogen we wel vanuit onze eigen levensbeschouwing antwoord geven op vragen en dat maakte dat ik zei: “Ja, er is gerechtigheid maar wij mensen maken er wel vaak een potje van.”
Een ander haakte hierop in en zei: “Als er iemand is die boven dit alles staat dan mag hij wel eens aan het werk.”
“Geloof jij dat er iemand is die boven dit alles staat?” vroeg ik hem en het antwoord is verrassend…: “Nee… maar jij suggereert dat wel met jouw antwoord. “
Die zit.
Alsof ik een oortje in heb luister ik ook naar een andere stem en ik vroeg hem: “Hoe denk jij dat het komt dat er zoveel ellende is op aarde?” Hij antwoordde vlot: “dat doen wij mensen, zet maar eens vier groepen mensen op een eiland, geef ze allen wapens mee, na een half jaar is er niets van hen over.”
Ik: “Maar als wij mensen nu eenmaal zo zijn, waarom verlangen wij dan eigenlijk naar gerechtigheid?”
Het bleef een poosje stil en ik zei, dat ik daarom juist in die Hogere Macht geloof.
Hij bleef me nadenkend aankijken en ook de anderen bleven stil en het maakte dat ik nog een stapje verder ging en zei: “En ik geloof ook dat die Hogere Macht liefde is. En dat hij van jou houdt.”
Toen brak de hel los. Houden van, dat kan niet en liefde. Die bestaat niet. Hij maakte zelfs een kotsbeweging, en ik bad: “Heer, alstublieft… geef mij woorden die hij kan begrijpen.”
En dit beeld viel me in en ik gaf het maar door: “stel je eens voor… een eigenaar van een fantastisch automerk. Zijn showroom staat vol met die prachtige auto’s. Wat denk je wat die man doet als hij door zijn showroom loopt? Ik zie hoe hij met zijn hand over de prachtige lak gaat. En het niet kan laten even de motorkap te strelen.”
De man naast me bleef nog steeds stil en het gesprek werd weer wat algemener.
Maar toen het uur om was, zei de man die was blijven nadenken: “Dan gaat het dus om mij”
Zijn woede was weg en ik zag een open blik en zei: “Ik vond het zo bijzonder dat jij zei: “wij mensen zorgen voor het kwaad, want als je dat kunt toegeven ben je wel heel eerlijk. En als je dan ook gaat beseffen dat er een Hogere Macht is die ons gemaakt heeft en die liefde is, dan zul jij vast ook kunnen begrijpen waarom Jezus is gekomen.”
Met de woorden: “Hier gaan we in de cel verder over doorpraten”, nam hij afscheid en ik zag hem heel anders weggaan dan hoe hij was gekomen.

Het was even wennen voor mij, een Jezus Glossy, maar hoe meer ik er over nadenk hoe mooier ik dit initiatief ga vinden. Ik zie dit blad al liggen tussen alle seksbladen in de bajes. Precies wat Jezus deed, Hij kwam midden in onze rotzooi en at met tollenaars en slechte mensen. Ik ben ervan overtuigd dat Zijn eerlijkheid en liefde opgemerkt gaat worden en dat dit verlangen zal opwekken meer over Hem te weten komen. Wauw, ik zie naar die gesprekken uit!

Die 80 mannen en een meisje. Het is zo schrijnend. Omdat het niet alleen om hen gaat maar om ons allemaal. Hoe diep zijn we gevallen. En God die maar liefdevol blijft zeggen: “Kom maar bij Mij” Ja, van mij mag de pooier 12 jaar krijgen. Tegelijk hoop ik dat ik hem mag ontmoeten. En misschien met hem mag huilen om alles wat zo krom is.
Toen een jongen eens zei: “Hoe kan het Ineke dat je van me houdt?”, mocht ik zeggen: “omdat ik, altijd maar weer aan God vraag: ‘laat me deze jongens zien zoals U ze bedoeld hebt’, en dat laat Hij me dan zien. Al die gekke dingen die je doet, dat is niet wie je bent.”
Toen later, in een groepsgesprek iemand een opmerking maakte over deze verknipte wereld, zei deze jongen: “de wereld is niet meer zoals tie is bedoeld.”
Dan ben ik stil en dank ik.

Op … ehggiuG